Darownik przedziwny
Pisaura mirabilis
Wygląd
Długość samca 0,8 cm. Długość samicy 1,5 cm.
Zmienne ubarwienie: od czarnego przez szary (nawet srebrzysty) do brązowego, zawsze jednak z charakterystycznymi znamionami. Odwłok podłużny, zwężający się ku tyłowi z plamą w kształcie grotu. W tylnej, grzbietowej części nierzadko warkoczowaty wzór i jasne pasy po bokach. Głowotułów owłosiony; ubarwienie dominujące identyczne z resztą ciała – zawsze jednak z jasną (białą do żółtej) smugą biegnącą przez środek. Oczy ułożone w trzy rzędy: pierwszy dolny rząd jest ułożony z czworga małych oczu, drugi i trzeci rząd tworzą pary oczu, razem układające się w trapez, którego dolna podstawa jest krótsza od górnej. Nog: długie, masywne, ale smukłe, silne; rozkładane parami na boki, zwłaszcza przednie pary; owłosione z porastającymi gdzieniegdzie grubszymi kolcami. Samce zwykle ciemniejsze od samic.
Rozmieszczenie
Europa i północna Azja.
Okres występowania
Od wczesnej wiosny do jesieni.
Liczebność
W dolinach rzecznych szczególnie liczny, w wyżej położonych okolicach liczny.
Rozród
Rozwój trwa około 1-2 lat. Zimują podrośnięte osobniki, dojrzałość płciową osiągają późną wiosną. By nie zostać zjedzonym samiec "uspokaja" samicę prezentem w postaci muchy omotanej nićmi. W czasie gdy samica zajmuje się muchą, samiec przystępuje do kopulacji. Po około 2 tygodniach samica tworzy kokon jajowy o średnicy 1 cm. W czerwcu i lipcu samice biegają z kokonami jajowymi, trzymając je szczękoczułkami. Krótko przed wylęgiem matka skleja nićmi kilka liści i mocno przytwierdza do nich zielononiebieski kulisty kokon, którego strzeże do momentu wyklucia się pajączków. Przez następne 8-10 dni młode strzeżone przez matkę przebywają w schronieniu, zbudowanym z liści nad kokonem.
Pokarm
Drobne owady.
Uwagi
Nie buduje sieci.
Pająk aktywny głównie w dzień – bardzo często można zobaczyć rozłożone na dużych liściach osobniki „chwytające” promienie słońca.
Źródła
Owady H.Reichholf-Reihm
www.arachnea.org